در مراحل اولیه، استراحت نسبی، آتل شبانه و داروی ضدالتهاب کمک میکند. تزریق موضعی کورتون در غلاف تاندون در بسیاری از بیماران — بهویژه در مراحل ابتدایی — علائم را برطرف میکند و اغلب اولین گام درمانی است.
اگر علائم پس از یک تا دو تزریق برگردد یا انگشت بهطور دائم قفل شود، جراحی آزادسازی انجام میشود: از یک برش بسیار کوچک در کف دست، حلقه A1 بریده میشود تا تاندون آزادانه حرکت کند. عمل با بیحسی موضعی و سرپایی است.
چه کسانی کاندید این درمان هستند؟
- گیر کردن یا تقتق کردن انگشت هنگام باز شدن، بهویژه صبحها.
- درد و برجستگی حساس در کف دست، در قاعده انگشت درگیر.
- قفل شدن کامل انگشت در حالت خمیده.
- شایعتر در بیماران دیابتی و افراد با کارهای دستی تکراری.
- عدم پاسخ به استراحت و داروی ضدالتهاب.
- درگیری چند انگشت بهطور همزمان.
روش انجام درمان
مسیر درمان، مرحله به مرحله
-
معاینه
لمس ندول تاندون در کف دست و بررسی الگوی قفل شدن.
-
درمان اولیه
آتل، اصلاح فعالیت و داروی ضدالتهاب.
-
تزریق
کورتون داخل غلاف تاندون در موارد مقاوم.
-
جراحی
آزادسازی قرقره A1 با بیحسی موضعی.
-
حرکت فوری
شروع باز و بسته کردن انگشت از همان روز عمل.
-
مراقبت زخم
پانسمان تا برداشتن بخیه در هفته دوم.
-
پیگیری
بررسی حرکت کامل انگشت.
دوره نقاهت و مراقبتهای بعد از درمان
عمل سرپایی است و بلافاصله پس از آن میتوانید انگشت را حرکت دهید؛ حرکت زودهنگام برای جلوگیری از چسبندگی مهم است. بخیه حدود ده تا چهارده روز بعد برداشته میشود.
کارهای سبک از روزهای اول و کارهای سنگینتر از هفته سوم تا چهارم قابل انجام است. حساسیت محل برش تا چند هفته طبیعی است. در انگشتهایی که مدت طولانی قفل بودهاند، ممکن است چند هفته کاردرمانی برای بازگشت دامنه کامل لازم شود.
سوالات متداول
معمولاً حداکثر دو نوبت. تکرار بیشتر خطر آسیب و پارگی تاندون را افزایش میدهد.
تغییرات بافت همبند در دیابت باعث ضخیم شدن غلاف تاندون میشود؛ در این بیماران پاسخ به تزریق هم معمولاً کمتر است.
عود پس از آزادسازی کامل بسیار نادر است.
بله، در صورت درگیری چند انگشت در یک دست معمولاً در همان جلسه انجام میشود.