تعویض مفصل شانه

شانه بیشترین دامنه حرکتی بدن را دارد و وقتی غضروف آن از بین می‌رود، ساده‌ترین کارها مثل شانه کردن مو یا برداشتن ظرف از قفسه بالا دردناک می‌شود. بسته به سالم بودن یا نبودن تاندون‌های روتاتور کاف، دو نوع ایمپلنت متفاوت انتخاب می‌شود.

مدت عمل: ۹۰ تا ۱۲۰ دقیقه بستری: ۱ تا ۲ شب بازگشت به فعالیت: ۳ ماه

چه کسانی کاندید این درمان هستند؟

  • درد عمقی شانه که شب‌ها بیدارتان می‌کند و با مسکن کنترل نمی‌شود.
  • آرتروز پیشرفته گلنوهومرال در رادیوگرافی.
  • پارگی وسیع و جبران‌ناپذیر روتاتور کاف همراه با آرتروپاتی.
  • ناتوانی در بالا بردن دست بالاتر از سطح شانه.
  • شکستگی خردشده سر بازو در سالمندان.
  • نکروز سر استخوان بازو.

روش انجام درمان

در تعویض آناتومیک، سر استخوان بازو با یک سر فلزی و حفره گلنوئید با یک کاسه پلی‌اتیلنی جایگزین می‌شود؛ این روش زمانی انتخاب می‌شود که تاندون‌های روتاتور کاف سالم باشند، چون حرکت شانه به آن‌ها وابسته می‌ماند.
در تعویض معکوس، جای گوی و کاسه عوض می‌شود: گوی روی گلنوئید و کاسه روی استخوان بازو قرار می‌گیرد. با این تغییر، عضله دلتوئید جای روتاتور کاف را می‌گیرد و بیمار می‌تواند دستش را بالا ببرد حتی وقتی تاندون‌ها پاره‌اند.

مسیر درمان، مرحله به مرحله

  1. ارزیابی

    معاینه دامنه حرکتی و قدرت، رادیوگرافی و سی‌تی برای بررسی وضعیت گلنوئید.

  2. MRI

    بررسی سلامت تاندون‌های روتاتور کاف که نوع ایمپلنت را تعیین می‌کند.

  3. جراحی

    کارگذاری ایمپلنت آناتومیک یا معکوس، معمولاً یک تا دو ساعت.

  4. آویز شانه

    استفاده از اسلینگ برای حدود چهار تا شش هفته.

  5. حرکات غیرفعال

    شروع تمرین‌های ملایم زیر نظر فیزیوتراپیست از هفته‌های اول.

  6. تمرین فعال

    افزایش تدریجی دامنه و قدرت از هفته ششم.

  7. پیگیری

    کنترل رادیوگرافیک در ماه سوم و ششم.

دوره نقاهت و مراقبت‌های بعد از درمان

دست به مدت چهار تا شش هفته در آویز قرار می‌گیرد و در همین مدت تمرین‌های غیرفعال برای جلوگیری از سفتی شروع می‌شود. درد شبانه معمولاً از هفته‌های اول به‌طور محسوسی کم می‌شود.
از هفته ششم تمرین‌های فعال و تقویتی اضافه می‌شوند. بازگشت به فعالیت‌های روزمره معمولاً سه ماه و رسیدن به بیشترین قدرت و دامنه شش تا دوازده ماه طول می‌کشد.
بلند کردن اجسام سنگین بالای سر و ورزش‌های پرتابی توصیه نمی‌شود.

سوالات متداول

آناتومیک وقتی انتخاب می‌شود که تاندون‌های روتاتور کاف سالم باشند. اگر این تاندون‌ها پاره و غیرقابل ترمیم باشند، ایمپلنت معکوس استفاده می‌شود تا عضله دلتوئید کار آن‌ها را انجام دهد.

در بیشتر بیماران بالا بردن دست تا بالای سطح شانه ممکن می‌شود، اما دامنه دقیق به وضعیت عضلات پیش از عمل بستگی دارد.

معمولاً چهار تا شش هفته، اما تمرین‌های ملایم از همان هفته‌های اول شروع می‌شود.

معمولاً بعد از شش تا هشت هفته و با فروکش کردن درد.