در رایجترین روش، استئوتومی بازکننده درشتنی، استخوان از یک سمت بهصورت گوهای باز میشود تا زاویه اندام اصلاح شود و سپس با پلاک و پیچ تثبیت میگردد. میزان دقیق اصلاح پیش از عمل روی رادیوگرافی تمامقد اندازهگیری و برنامهریزی میشود؛ دقت این محاسبه تعیینکننده نتیجه است.
در مواردی که منشأ انحراف در استخوان ران باشد، استئوتومی روی فمور انجام میشود. اگر همزمان آسیب غضروف یا منیسک وجود داشته باشد، در همان جلسه آرتروسکوپی هم انجام میگیرد.
چه کسانی کاندید این درمان هستند؟
- بیماران جوان و فعال (معمولاً زیر ۶۰ سال) با آرتروز محدود به یک طرف زانو.
- زانوی پرانتزی یا ضربدری قابل مشاهده که به مرور بدتر شده است.
- درد متمرکز روی یک سمت زانو، نه کل مفصل.
- دامنه حرکتی خوب و رباطهای سالم.
- بیمارانی که به دلیل سن یا سطح فعالیت، هنوز کاندید مناسبی برای تعویض مفصل نیستند.
- انحراف باقیمانده پس از شکستگی قبلی.
روش انجام درمان
مسیر درمان، مرحله به مرحله
-
برنامهریزی
رادیوگرافی تمامقد ایستاده و محاسبه دقیق زاویه اصلاح.
-
جراحی
استئوتومی و تثبیت با پلاک و پیچ.
-
محافظت اولیه
وزنگذاری محدود در چهار تا شش هفته اول.
-
تمرین دامنه
حرکت زانو از روزهای اول برای جلوگیری از سفتی.
-
وزنگذاری تدریجی
افزایش تحمل وزن بر اساس رادیوگرافی جوش خوردن.
-
تقویت
بازسازی قدرت عضله چهارسر.
-
پیگیری
کنترل جوش خوردن استخوان در ماه سوم و ششم.
دوره نقاهت و مراقبتهای بعد از درمان
در شش هفته اول با عصا و وزنگذاری محدود راه میروید. جوش خوردن استخوان معمولاً سه ماه طول میکشد و از همان زمان وزنگذاری کامل مجاز میشود.
بازگشت به کار اداری معمولاً چهار تا شش هفته و به کار بدنی و ورزش سه تا شش ماه است. پلاک معمولاً در بدن میماند مگر آنکه باعث آزار شود؛ در آن صورت پس از یک سال خارج میشود.
سوالات متداول
در بیمار جوان و فعال با آرتروز یکطرفه، استئوتومی مفصل طبیعی را حفظ میکند و امکان فعالیت سنگینتر میدهد. در آرتروز گسترده و سن بالاتر، تعویض مفصل نتیجه بهتری دارد.
بله. استئوتومی راه را نمیبندد و در صورت نیاز، سالها بعد تعویض مفصل قابل انجام است.
در بیماران مناسب، بسیاری بیش از ده سال بدون نیاز به جراحی بعدی میمانند.
بله، اصلاح تراز معمولاً از نظر ظاهری هم قابل مشاهده است.