در موارد خفیف تا متوسط، آتل شبانه که مچ را در وضعیت خنثی نگه میدارد، اصلاح فعالیتهای تکراری و در موارد منتخب تزریق موضعی کورتون میتواند علائم را کنترل کند.
اگر علائم ادامه یابد یا ضعف عضلانی ظاهر شود، جراحی آزادسازی توصیه میشود. در این عمل، رباط عرضی مچ دست از یک برش کوچک بریده میشود تا فشار از روی عصب برداشته شود. عمل با بیحسی موضعی و سرپایی انجام میگیرد و معمولاً کمتر از نیم ساعت طول میکشد.
نکته مهم: هرچه فشار طولانیتر باشد، احتمال بازگشت کامل حس کمتر میشود. تأخیر زیاد در درمان به آسیب دائمی عصب میانجامد.
چه کسانی کاندید این درمان هستند؟
- بیحسی و گزگز شست، سبابه و میانی که شبها شما را بیدار میکند.
- نیاز به تکان دادن دست برای رفع بیحسی.
- افتادن اشیا از دست یا ضعف در باز کردن در بطری.
- تحلیل عضلات قاعده شست در موارد پیشرفته.
- تأیید تشخیص با نوار عصب و عضله (EMG-NCV).
- عدم پاسخ به آتل شبانه و اصلاح فعالیت پس از چند هفته.
روش انجام درمان
مسیر درمان، مرحله به مرحله
-
تشخیص
معاینه، تستهای فالن و تینل و تأیید با نوار عصب.
-
آتل شبانه
شش تا هشت هفته استفاده منظم.
-
اصلاح فعالیت
تغییر ارگونومی کار و کاهش حرکات تکراری مچ.
-
تزریق
در موارد منتخب برای کاهش موقت علائم.
-
جراحی آزادسازی
برش رباط عرضی با بیحسی موضعی.
-
حرکت زودهنگام
استفاده از دست برای کارهای سبک از روزهای اول.
-
پیگیری
بررسی بازگشت حس و قدرت طی هفتههای بعد.
دوره نقاهت و مراقبتهای بعد از درمان
بیحسی شبانه معمولاً همان شبهای اول پس از عمل بهطور محسوسی بهتر میشود. بخیهها حدود دو هفته بعد برداشته میشوند و کارهای سبک از همان روزهای اول مجاز است.
حساسیت کف دست در محل برش تا چند هفته تا چند ماه ممکن است باقی بماند. قدرت گرفتن معمولاً طی شش تا دوازده هفته به حالت طبیعی برمیگردد. در موارد پیشرفته با تحلیل عضلانی، بازگشت کامل قدرت ممکن است ناکامل باشد.
سوالات متداول
خیر. در مراحل خفیف، آتل و اصلاح فعالیت اغلب کافی است. جراحی برای علائم مقاوم یا وجود ضعف عضلانی توصیه میشود.
در بیشتر بیماران بله، بهویژه اگر زودتر درمان شوند. در موارد طولانیمدت ممکن است بخشی از بیحسی باقی بماند.
معمولاً دستی که علائم شدیدتری دارد ابتدا عمل میشود، سپس با فاصله چند هفته دست دیگر.
عود پس از آزادسازی کامل نادر است.